Tijdens mijn meeloopdag bij Circolo stelde ik Lysanne de vraag: Waarom heb je voor circus gekozen?. Hierna vertelde zij mij gepassioneerd over de gemeenschap die in de circuswereld leeft. Op dit gesprek terugkijkend kreeg ik het idee om mijn oude essays van een halfjaar Algemene Cultuurwetenschappen te studeren weer door te lezen. Voornamelijk die over theatergeschiedenis. Zo kwam ik een kort essay tegen over de carrière van een actrice, Isabella Adreini, die La Commedia dell’arte beoefende. Het essay is op deze website te vinden onder de blogpost: Essay – La Commedia dell’arte.

Terwijl ik mijn eigen verslag terug las, kon ik veel gelijkenissen vinden tussen de circus gemeenschap en die van la commedia dell’arte. Mijn eigen manier van deze onderwerpen benaderen is aanzienlijk veranderd door het veranderen van studiekeuze. Juist het contrast tussen de KE perspectief en ACW student perspectief wil ik hier even naast elkaar leggen. Deze verschillende manieren om naar het werkveld en de sector te kijken komen namelijk samen in hoe ik nu werkveldverkenning aanpak. Ik benader namelijk tijdens het kijken van een voorstelling nog veel dingen op de ACW manier; analytisch en academisch. Er is altijd een deel van mij die theorie, begrippen en geschiedenis wil koppelen aan wat ik zie en hoe ik het interpreteer. Het stukje wat ik miste tijdens ACW waren de praktische overwegingen die ook bij het maken en performen komen kijken. Nu ik deze kennis op elkaar kan laten aansluiten, is mijn blik op het werkveld alleen maar rijker geworden.

In het essay over Isabella Adrieni neem ik een erg academische en onderzoekende houding aan, zonder mijn eigen passie en enthousiasme door te laten schemeren. Lysanne vertelde tijdens mijn meeloopdag dat ze tijdens het festival erg lange en intensieve dagen draait, maar dat het haar uiteindelijk allemaal waard is door gemeenschap en het resultaat. Het volgende citaat uit mijn essay is de reden dat ik dit essay wilde koppelen aan het gesprek met Lysanne: “The acting must not have been done for financial gain, but come from a place of passion.
Where the comici lacked in financial freedom they could make up for it by having a lot of artistic liberty in performing stock characters.” De artistieke vrijheid die het circus biedt gekoppeld aan het rondreizende aspect van zowel het circus als la commedia dell’arte heeft mij erg doen nadenken over mijn eigen visie op het werkveld.

Juist de combinatie van de praktijk en het academische vind ik prachtig, omdat er te zien is dat kunst altijd een weg vindt door de tijden heen en zijn eigen vorm kan krijgen. Door werkveldverkenning Theater & Dans heb ik mijn eigen houding zien veranderen, en ik hoop hier in de toekomst in te kunnen groeien.